Fotografia reportażowa ma jedno zadanie: opowiedzieć wydarzenie zestawem zdjęć, a nie pojedynczym najlepszym kadrem. Dlatego redakcje odrzucają materiały, w których jest dziesięć podobnych, świetnych ujęć, i przyjmują takie, gdzie sześć różnych zdjęć składa się w całość.
Poniżej struktura, według której buduje się taki zestaw, ustawienia do pracy w ruchu, granice, których nie wolno przekroczyć, oraz to, jak przygotować materiał do publikacji.
Sześć zdjęć, z których składa się reportaż
To najstarszy i wciąż najskuteczniejszy schemat. Nie jest przepisem na sztywno, ale jeśli któregoś z tych zdjęć brakuje, materiał zwykle się nie klei.
- Kadr otwierający. Szeroki, pokazuje miejsce i skalę. Odpowiada na pytanie „gdzie jesteśmy”.
- Portret. Twarz głównego bohatera. Bez niego historia zostaje bezimienna.
- Detal. Dłonie, narzędzie, przedmiot. Daje konkret i buduje wiarygodność.
- Akcja. Moment, w którym coś się dzieje. Zwykle najtrudniejsze zdjęcie z całego zestawu.
- Interakcja. Dwie osoby albo więcej, relacja między nimi. To ono niesie emocję.
- Kadr zamykający. Coś, co domyka wątek: wyjście, pustka po wydarzeniu, koniec dnia.
Ustawienia i sprzęt
- Preselekcja przysłony f/4 i automatyczne ISO z dolnym limitem czasu 1/125 s. Parametry ustawiasz raz i zmieniasz tylko przy zmianie światła.
- Dwie ogniskowe wystarczą: szeroka około 24-35 mm do kadrów otwierających i standard 50 mm do portretów i detali. Zmiana obiektywu kosztuje moment, którego nie odzyskasz.
- RAW. Redakcja może potrzebować innego kadru i innej korekty niż Ty.
- Zapasowa karta i bateria w kieszeni, nie w torbie w samochodzie.
Czego nie wolno
- Nie inscenizuj i nie podawaj inscenizacji jako sytuacji zastanej. Możesz poprosić kogoś o powtórzenie czynności, ale musisz to zaznaczyć.
- Nie przestawiaj przedmiotów w kadrze. Usunięty z pierwszego planu element jest już ingerencją w zdarzenie.
- Obróbka bez zmiany treści. Ekspozycja, kontrast i kadrowanie tak, dodawanie i usuwanie elementów nie. To granica, po przekroczeniu której traci się zawód, a nie tylko zlecenie.
- Podpis musi być prawdziwy. Kto, gdzie, kiedy. Jeśli czegoś nie wiesz, napisz, że nie wiesz, zamiast zgadywać.
- Nie obiecuj bohaterom kontroli nad materiałem, jeśli nie możesz jej dać. Lepiej powiedzieć to od razu niż tłumaczyć się po publikacji.
Jak przygotować materiał do redakcji
- Wybierz 8 do 12 zdjęć, nie czterdzieści. Redakcja i tak weźmie kilka, ale po Twojej selekcji ocenia, czy potrafisz opowiadać.
- Ułóż je w kolejności, w jakiej mają być czytane. To część pracy, nie formalność.
- Napisz podpis do każdego zdjęcia. Jedno lub dwa zdania, konkretne, z nazwiskami tam, gdzie masz na to zgodę.
- Dołącz krótki opis materiału: o czym jest, kiedy powstał, dlaczego teraz.
- Wyślij pliki w rozdzielczości, o którą proszą. Odrzucenia częściej wynikają z nieprzeczytanych wymagań technicznych niż ze zdjęć.
Jeśli temat ciągnie się dłużej niż jedno wydarzenie, wchodzisz już w inny gatunek. Różnice i sposób prowadzenia takiego projektu opisaliśmy w tekście o fotografii dokumentalnej.
Najczęstsze pytania
Z ilu zdjęć składa się reportaż?
Do redakcji wysyła się zwykle 8 do 12 zdjęć w ustalonej kolejności. Podstawowy zestaw obejmuje kadr otwierający, portret bohatera, detal, moment akcji, interakcję między osobami i kadr zamykający. Brak któregoś z nich zwykle widać w całości.
Czym reportaż różni się od fotografii dokumentalnej?
Czasem trwania. Reportaż relacjonuje konkretne wydarzenie i kończy się razem z nim. Projekt dokumentalny wraca do tych samych osób lub miejsc przez miesiące albo lata i pokazuje zmianę, a nie pojedynczą sytuację.
Czy w reportażu wolno obrabiać zdjęcia?
Wolno korygować ekspozycję, kontrast i kadr. Nie wolno dodawać ani usuwać elementów, przestawiać przedmiotów w kadrze ani podawać sceny zainscenizowanej jako zastanej. To granica zawodowa, nie kwestia stylu.
Jakie ustawienia do fotografii reportażowej?
Preselekcja przysłony f/4, automatyczne ISO z dolnym limitem czasu 1/125 s i dwie ogniskowe: szeroka 24-35 mm do kadrów otwierających oraz 50 mm do portretów i detali. Fotografuj w RAW, bo redakcja może potrzebować innego kadru niż Ty.
Wynajmij studio do swojej sesji
Szukasz miejsca na sesję? W Bookfolino znajdziesz studio fotograficzne na wynajem w swoim mieście. W katalogu jest 206 studiów, mediana stawki to 150 zł za godzinę, a najtańsze sale zaczynają się od 35 zł. Filtry pokazują, które mają cykloramę, światło dzienne czy garderobę.
Studia fotograficzne w głównych miastach Polski:
Warszawa · Kraków · Wrocław · Poznań · Gdańsk · Łódź
Komentarze